Karanlığın Kapısı
Gece çöker, içimde bir kapı aralanır,Adını bilmediğim bir boşluk seslenir.Duvarlarda gölgeler, alnımda eski bir sır,Her adım, kendimden kendime bir seferdir.Bir saat susar ansızın, zama...
Gece çöker, içimde bir kapı aralanır,Adını bilmediğim bir boşluk seslenir.Duvarlarda gölgeler, alnımda eski bir sır,Her adım, kendimden kendime bir seferdir.Bir saat susar ansızın, zama...
Gece, şehrin üzerine ağır bir kefen gibi örtülmüştü.Yağmur ince ince yağıyor, taş sokaklar gökyüzünün gözyaşlarını sessizce taşıyordu.Yusuf, yıllardır gitmediği köyüne dön...
Kalabalıklar aktı önümden; Her yüz, başka bir aynanın kırık parçası. Bir isim aradım dudaklarında, Sessizlikten başka cevap vermedi hiçbiri.Sokaklar doluydu; Fakat ben, görünmeyen bir...
Karanlığın içinden doğan sessiz bir ışık, Henüz adı yok, henüz sözü yok… Ama kalbin derinliklerinde kıpırdayan bir titreşim, Bir sabahın habercisi, görünmeyen bir p...
Ölüm, kapıyı çalan yabancı değildir, Çocukluğumuzdan beri evin bir köşesinde oturan misafirdir. Biz büyüdükçe susar, Biz sustukça biraz daha yaklaşır.Bir akşam iner usulca omuzları...
Hayat sen, bazen avuçlarımdan usulca kayan bir kum tanesi oldun; ne kadar sıkı tutmaya çalışsam da kendi yolunu seçtin. Bazen de en umutsuz anımda karşıma çıkan ince bir ışık gibi, yen...
Bir rüzgâr geçti içimden, adını kimse bilmedi,Ne kapılar açabildi, ne de duvarlar yıkıldı.Yalnızca sessizliğimin derin kuyularındaBir ömür, kendi yankısını dinleyip durdu.Gökyüzü...
Gece çöktü; sustu rüzgârın eski türküsü,Bir gölge dolaşıyor kalbimin kıyısında.Kendi sesim yankılanır, yabancı bir yolcu gibi,Her adımım kayboluyor sonsuzun kapısında.-Bir kandil...
Bazı pencereler yalnızca dışarıyı göstermez; insanın içine de açılır. Eski ahşap çerçevelerinden süzülen ışık, yılların tozunu değil, hatıraların ağırlığını taşır. Ön...
İnsan bazen en büyük kalabalığı, kendi içinde yaşar. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundaymış gibi görünür; yüzünde bir tebessüm, dilinde birkaç sıradan cümle vardır. Oys...
Gece,pencerenin önüne sessizce oturdu bu akşam.Ne benden bir şey istedi,ne de avuçlarıma teselli bıraktı.Şehir uzakta değildi aslında;yalnızca insanlar birbirinden çok uzaktı.Bir sokak l...
Burada günler ağır, geceler ise daha da uzun. Her sabah aynı gri gökyüzüyle uyanıyorum; sanki güneş bile bu şehre uğramaktan vazgeçmiş. İnsan kalabalığının ortasında yürürken bil...
Gerçeği duymaktan korkanlar, en sonunda gerçeğin kendisi olur...
Sevgili Dostum,Burada geceler uzun, sessizlik ağır. Yabancı bir şehrin sokaklarında yürürken, adımlarımın yankısı bile bana memleketi hatırlatıyor. Her köşe başında bir eksiklik, her...
Gece, omuzlarına çökmüş eski bir keder gibi,Sokaklar sustu; duvarlarda yetim bir rüzgâr.Adını söylediler: Aydın...Ne tuhaf, bazı isimler en çok karanlıkta yanar.Bir pencere aralandı iç...
Gece, şehrin üzerine ağır bir örtü gibi çökmüştü. Sokak lambalarının cılız ışıkları, kaldırımların üzerinde titrek lekeler bırakıyordu. İnsan, böyle saatlerde kendi gölgesi...
Sessizliğin İçindeki ÇığlıkBir gün, kalabalığın ortasında dururken fark ettim: sesler birbirine karışıyor, ama hakikatin sesi kayboluyordu. İnsan, kendi içindeki sessizliği duymadan ...
“Karanlık, kimsenin sahiplenmediği acıların en sadık evidir.”...
Kırık Bir Geceye AğıtGeceyi ikiye böldüm bugün,Bir yarısı senin sessizligin,Diğer yarısı içimde büyüyen o paslı çığlık.Sanki biri kalbimi duvara çivilemiş,Her nabzımda biraz dah...