Karanlığın içinden doğan sessiz bir ışık,
Henüz adı yok, henüz sözü yok…
Ama kalbin derinliklerinde kıpırdayan bir titreşim,
Bir sabahın habercisi, görünmeyen bir parıltı.
Bilinmeyen umut,
Bir çiçeğin açmamış tomurcuğu,
Bir rüyanın görülmemiş düşü,
Bir yolun henüz yürünmemiş adımıdır.
İnsan, neye tutunacağını bilmediğinde bile,
İçindeki bu parıltıya yaslanır.
Çünkü umut, bilinmeyenin en sessiz duasıdır.
Ve dua, görünmeyen bir sabahın ışığını çağırır.
Yorumlar (0)