Hayat Sen...
Hayat sen, bazen avuçlarımdan usulca kayan bir kum tanesi oldun; ne kadar sıkı tutmaya çalışsam da kendi yolunu seçtin. Bazen de en umutsuz anımda karşıma çıkan ince bir ışık gibi, yen...
Ruhun ve Aklın Aynı Cümlede Buluştuğu Yer. Kalbin Fısıltısı, Aklın Yankısıyla Buluşur. Her Cümle, Ruhun ve Aklın Ortak Hatırasıdır.
Hayat sen, bazen avuçlarımdan usulca kayan bir kum tanesi oldun; ne kadar sıkı tutmaya çalışsam da kendi yolunu seçtin. Bazen de en umutsuz anımda karşıma çıkan ince bir ışık gibi, yen...
İnsan bazen en büyük kalabalığı, kendi içinde yaşar. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundaymış gibi görünür; yüzünde bir tebessüm, dilinde birkaç sıradan cümle vardır. Oys...
Burada günler ağır, geceler ise daha da uzun. Her sabah aynı gri gökyüzüyle uyanıyorum; sanki güneş bile bu şehre uğramaktan vazgeçmiş. İnsan kalabalığının ortasında yürürken bil...
“Karanlık, kimsenin sahiplenmediği acıların en sadık evidir.”...